Waar kom jie noe vandaan ?

Mystieke mist, water gaat op in lucht geen einder meer in zicht

Terneuzen Henge

ijsschotsen geleden van 1990

En toch nog een eenzame fietser

Murwari

Voor de BERG in vroege middag

De Berg op zijn plaats in de vroege avond

Murwari

Op een avond afgelopen zomer zaten we op een terras te eten met een bevriend koppel. Komt er opeens een tamelijk verwilderd uitziende man bij ons zitten die tegen 300 km per uur verhalen vertelde. Hij was Romein (geen Italiaan, ROMEIN). Hij woont hier al 30 jaar, heel Terneuzen kent hem, ik niet. Hij is niet oud maar niet meer piep en in de VUT. Hij houdt van tuinieren en heeft een florissante volkstuin met alles erop en eraan zelfs een tuinhuis en een vuurpit. Parlare parlare parlare, Italie heeft me altijd al gefascineerd. Het klikte tussen ons als legosteentjes. En ja hoor ik had een tuinman gevangen. Blijkt die tuinman ook nog geweldig met Editor op te kunnen schieten en ik mag zijn vrouw direct.

De tuinman tuiniert fantastisch maar neemt ook lange pauzes en vertelt de meest waanzinnige verhalen over zijn hippie tijd meer dan 40 jaar geleden. Over Roma en zijn oude Mama. En dan schieten zijn ogen vol tranen. Hij staat te snoeien, meer lucht en licht moet in je tuin zegt hij en hij snoeit kijkt en snoeit en ik heb er het volste vertrouwen in. Mijn laurierstruik heeft de vorm van een olijfboom. De ficca staat in de volle grond alsook de olijf al houden we me momenteel angstvallig de vorst in de gaten. Mr. Olijf heeft een jasje aan van stro en jute. De meeste vruchtdragende bomen zijn vrouwelijk en maar de olijf is een uitzondering. Mijn Italiaans krijgt wat beschaving. En we worden opgevrolijkt door iewat met valse noten doorspekte Italiaanse aria’s,  want als hij werkt zingt hij.  Nederlanders fluiten en dat is soms irritant. Maar een Italiaanse aria in de tuin, wees eerlijk dat is echt subliem.

Ik kan inmiddels een boek aan hem wijden. Maar ondertussen vinden we uit dat hij ook kan koken. Dus nodigde Editor hem en zijn vrouw uit op mijn verjaardag en zei tussen neus en lippen : ‘wil je dan ook koken ?’ Als mijn vrouw het goed vond geen probleem….   Ik werd op pad gestuurd met een boodschappenlijst.

Tagiatelli a la Romana : 4 tenen knoflook fruiten in olijfolie en deze uit de olie halen. Uien fruiten, gehakt rul bakken en pp 1 blik gepelde tomaten. Verse selder en basilicum. Peper. 5 uur op een laag vuur laten sudderen. Ondertussen van alles en nog wat doen en ook zelf tagliatelli maken. Een zooi van hier tot ginder maar heel erg lekker. Mijn keuken leek een bakkerij. Met zijn zevenen hebben we een fantastische avond gehad. Die voor de mannen eindigde met het leegdrinken van de allerbeste grappa ‘d Italia. Was te merken. De tuinman ging met de pan als helm te voet naar huis.

De tuinman is echter van beroep geen tuinman maar eerder kunstenaar. Ofschoon hij als kind reeds gefascineerd was van alles wat groeide en bloeide.  Hij maakt ook fantastische schilderijen en ik probeer met alle kracht hem ervan te overtuigen dat hij moet exposeren. Ik heb de ruimte al beschikbaar. In een oude Kerk in het centrum. Maar dan moet ik een prijs op mijn schielderijen plakken klaagt hij. Dat kan ik niet. OK, laat me dan een facebook voor je maken met al je werken. Ja dat was goed maar moet buiten, want ik wil niet flitsen en wil een passende achtergrond voor zijn werk. Zijn tuin is er geschikt voor. Voorjaarsproject dus. Naast schilderen maakt hij juwelen en hele mooie. Zijn Nederlands is perfetto als is het niet geheel en al zonder Italiaanse tongval. Wat hem een extra charme heeft en waar we soms dubbel mee liggen. Vandaag had hij het over kikkerdril maar was het woord kwijt. Hij weet alles over kunst en geschiedenis, literatuur en politiek. Berlusconi is de nagel van zijn doodskist. En toen hij Nederlander werd en zijn Italiaans paspoort ingevord werd, brak zijn hart.

In de tuin valt niet veel meer te doen momenteel, maar trouw komt hij iedere week even langs en staan altijd voor iedereen paraat om waar dan ook ter hulp te schieten. Zeg vraag ik hem, schilder je ook hout. Hou ik niet zo van zegt hij. Ok dan niet denk ik. Staat hij vorige week aan de deur, ik kom je raam verven maandag. Is inmiddels gedaan en het is pico bello. Eigenlijk zou ik hem Pico Bello moeten noemen.

Ik was in zijn Palazzio vandaag, voor het eerst. De geur van net gemaakte schilderijen kriebelt in mijn neus. Zijn collectie is indrukkwekkend.  Zijn inspiratie verbijsterend ! Een ervan heet storm en het is storm. Hij had het nog vochtige doek in de storm gezet. Het resultaat verbluffend de kleuren magnifiek. Mijn oog valt op een doorkijkraam. Och Pico, zucht ik,  dat is mooi. Wanneer ben je jarig antwoord hij. Ik sta paf. Komen we terug thuis (eigenlijk waren we alleen maar verf gaan kopen in de Gamma, want mijn wit was witter als het leek, het was te wit). Senor Editoré zegt hij, ikke al heb die cadeau voor Signora Rita als ze jarig is.  Ben ik volgende week al jarig. Nee…………… nog lang niet.

Blikken tellen

 Roeren, roeren, roeren

Michel Angelo was geinspireerd door die mama en die papa die samen tagliatelli maakten

Tagliatelli fraisco

Toren van Pisa op tafel en aan de muur foto’s van Roma inclusief een kalender van 2001 El gatto di Roma

Na twee grappa’s

Is toch weer een lapje geworden.

Prettiege wiekend en sorrie voor tiepefouten.  Ik ben er nog niet helemaal in. Het gaat in in stukjes. Voorheen was het een lap en hup publiceer. Ben om 17.45 begonnen. Vlerkje zegt pauze’s of niet het is genoeg.

Murwari

PS : Ik zoek nog iedereen terug. Moet dit hiet echt bijwerken. Wil nog een kalender maken (tweede jaar niet ((( )

Blijkbaar zit er toch nog iets in sinds mijn naturalisatie. Jullie weten het nog niet allemaal he, maar Murwari is vorig jaar half haar geloof kwijt geraakt. Toen ik mijn rijbewijs ging verlengen vroeg ik aan een ambtenaar hoe ik Nederlandse kon worden. Nou dat was heel simpel en ik mocht mijn Belgisch paspoort houden. Per 1 september was het dan zover en werd het heugelijke feit in het gemeentehuis gevierd. Hapjes en borrels en glazen wijn. Noch de burgervader noch de fotograaf begrepen waarom ik per se Nederlandse wilde worden. Wel om het simpel te houden : het was zo simpel en in 4 weken gefixt en ik was die herhaling van die verblijfsvergunning zo beu dat ik geen moment twijfelde. Vooral omdat ik Belg ben en blijf. Ik eet niet van twee walletjes want sinds mijn 22ste draag ik alle mogelijke en onmogelijke inhoudingen af aan de Nederlandse regering.

Het vreemde is dat ik me per 1 september met de dag stommer voelde worden. Maar blijkt nog mee te vallen. Editor had een nieuwe super personenweegschaal gekocht. Er staan 3 standen op : Kg’s, UK pounds en US pounds. Op kg’s gezet natuurlijk, helaas was zijn gewicht onleesbaar. Ik erop, onleesbaar. Editor brommend : verdorie ik kan terug. Moment zeg ik, momentje en ik peuter een helder beschermstickertje van de display waar 198.3 op staat. Na verwijderen wisten we alle twee hoe laat het was, oftwel hoeveel we wegen en nu zijn we alletwee aan het afvallen. Soms van de trap. Zonder gekheid we doen ons best en gestaag geeft het ding een lager aan. Maar heb enorme trek in een stuk fondant chocolade met pistache noten.

Onding !

Murwari met korte lappen

Het is veel veranderd hier en veel verbeterd. Ik beloof plechtig dat ik de komende tijd vaker terug kom. Want eerlijk gezegd en gezwegen dat farmen begint me echt te vervelen. De lente staat voor de deur. De komende vorstperiode daar gelaten, die is nodig volgens de berichtgeving wat dat akelige insect, dat onze lieve lammetjes misvormt, moet uitgeroeid worden.  Het was zo warm dat het vogelvoer begon te groeien. Vanmorgen heeft Editor het vogelvoergras gemaaid want ze krijgen honger de vogeltjes. En zaden met groenvoer lusten ze niet. Ik heb 5 kg vogelvoer gekocht, als ik het uistrooi as voorjaar krijg ik  misschien een heel vreemde tuin.

Juultje het blijft een raar fotomodel. Nog steeds woest op de camera.

Murwari back in town.

De maand juli van dit jaar heeft 5 vrijdagen, 5 zaterdagen en 5 zondagen. Dit gebeurt alleen eens in de 623 jaar. De Chinezen noemen dit fenomeen: de zakken met goud/geld.
Als je dit bericht doorstuurt zegt de traditie dat je binnen 5 dagen geld ontvangt. . Ik speel op zeker en publiceer het.  Volgens de Feng Shui, zullen diegenen die dit bericht niet doorsturen financiële problemen ondervinden gedurende de rest van het jaar.;-(.

Dit jaar is ietwat uitzonderlijk. Wij krijgen 4 uitzonderlijke data: 1-1-11, 11-1-11, 1-11-11 en 11-11-11. Ik had dit als eens ergens vermeld maar was niet duidelijk.
Bovendien is dit niet alles: neem de laatste cijfers van je geboortejaar en de leeftijd die je dit jaar wordt en je zult zien dat de som voor iedereen 111 wordt.
Bijvoorbeeld 56 + 55 = 111. Ok volgend jaar is dit voor iedereen 112, maar het zijn de 1-en die tellen dit jaar.

Dit jaar is het jaar van het goud/geld. De maand oktober heeft ook 5 zondagen en 5 zaterdagen. Dit gebeurt
eens in de 823 jaar! Deze jaren staan bekend als de jaren van het voordeel, de winst, de aangroei..

Ik wens jullie allen veel Feng Shui geluk ! 5 Weekenden in een maand, toe maar, was het maar iedere maand zo

Murwari

De eerste vind ik de mooiste

E

Er zitten zoveel woorden in mijn hoofd, ze vinden echter slecht de weg naar buiten. Wat in het vat zit verzuurt niet.

Tot laters

Murwari

Een fantastische goed eind 2010 en een voorspoedig nieuw jaar. Dat 2011 voor velen boven 2010 uit mag steken. Ik ga om 12.00 het oude jaar in de fik steken, onder het slaken van een berg vreugdekreten. Zal wel eerder achter het raam gluren zijn want ik ben heel erg bang van vuurwerk. Ik ben blij dat dit jaar voorbij is. Het mag de geschiedenis in maar hoeft niet meer uit de kast gehaald te worden. Met uitzondering van een paar hoogtepunten. Het was niet allemaal kommer en kwel.

Tot volgend jaar en hopelijk komt er wat meer leven in de brouwerij !

Dikke zoen voor allen van Murwari

Schiphol is dicht en duizenden passagiers zitten muurvast, en zien met lege ogen hun vakantie in de zon vervagen. Kerst op Schiphol lijkt me geen pretje.

Vergeef me dat ik niet veel kom typelen, ik volg jullie wel op de voet. Mijn vlerkje doet minder pijn zolang het maar niet belast wordt. Ofschoon ik dacht dat de reumatoloog mijn arm er af probeerde te draaien.

Op skydrive ligt een serie foto’s die afgelopen dagen gemaakt zijn. Zelfs daar begint vlerkje weer zin in te krijgen. Ik begin zowaar zin te krijgen op hier alles en nog wat uit te proberen.

Murwari weer op ‘t rechte pad

Murwari